Od lat trwa dyskusja dotycząca udziału kobiet w scenie metalowej. Zdania w tej kwestii są mocno podzielone. I mimo, że w ostatnich czasach nastąpiła spora liberalizacja w tym względzie, to ja sam wciąż nastawiony bywam raczej pesymistycznie. Szczerze, to uważam, że naprawdę dobrych zespołów z kobietami w składzie jest niestety bardzo mało.

Dlaczego o tym wspominam?

Ponieważ Piekielna Machina ma w swoich szeregach aż dwie dziewczyny. Pauline Bugiel na gitarze basowej i Sylwie Baran na wokalu. I kurde, jakkolwiek negatywnie byłbym nastawiony, to muszę przyznać, że obie spisały się świetnie. Szczególnie dobre słowa należą się basistce. Paulina gra z lekkością i polotem, a przy tym technicznie i na tyle donośnie, że zespół nie zagłusza jej instrumentu (a ze słyszalnością basu są problemy w większej części zespołów metalowych). Do tego potrafi podczas gry machać czupryną jak prawdziwi weterani sceny metalowej. Sylwia natomiast może się pochwalić naprawdę dobrym i przyjemnym głosem. Dziewczyna ma prawdziwe predyspozycje wokalne, ale nie jestem jednak pewien, czy aby na pewno do metalu. W jej śpiewie brakowało nieco agresji, która jest nieodłącznym elementem tej muzyki. Wydaje mi się, że lepiej sprawdziłaby się w melancholijnym lub ghotyckim rocku, w stylu utworu "Księżycowe dzieci", który HELL MACHINE ma w swoim autorskim repertuarze.

Dość jednak o dziewczynach. Faceci zasilający kapelę też spisali się naprawdę dobrze. Gitarzyści (sądząc po nazwiskach bracia) jak najbardziej dają radę. Potrafią nadać wykonywanej przez siebie muzyce odpowiednią dawkę ciężkości i agresji.

Całością zespół zrobił naprawdę dobre wrażenie. Autorskie kompozycje były ciekawe, a próby konfrontacji z klasyką (DIO -Rainbow In The Dark, IRON MAIDEN - Wasted Years i JUDAS PRIEST - Breaking The Law) całkiem udane. Najlepsze jest jednak to, że był to debiut Piekielnej Machiny! Dlatego niniejszym gratuluję inicjacji koncertowej i życzę jak najwięcej sukcesów. Bo predyspozycje zdecydowanie są!

SOUL COLLECTOR

Przed kilkoma miesiącami, podczas koncertu w Wodzisławskim CK, było mi dane po raz pierwszy zobaczyć Kolekcjonera Dusz. Zespół zrobił na mnie wtedy bardzo pozytywne wrażenie. Ucieszyło mnie, że mamy w okolicy naprawdę niezły zespół reprezentujący nową falę oldschoolowego thrash metalu. Jadąc na koncert do Deja Vu zastanawiałem się, czy zespół poczynił jakieś postępy i czy znaleźli wreszcie perkusistę.

Jest dobra i zła wiadomość.

Dobra jest taka, że zespół zdecydowanie poczynił postępy. Grają naprawdę szybko, ciężko, potężnie i "bez zbędnego p*****lenia się w tańcu", jak to obrazowo lubi mówić jeden z moich thrasholubnych znajomych. W skrócie, grają tak, jak powinno się grać muzykę znaną jako Thrash Metal.

Zła wiadomość jest zaś taka, że w roli perkusisty raz jeszcze mogliśmy zobaczyć laptop. Niby gra równo, mało pije i nie trzeba się martwić o jego higienę, ale jednak chętniej zobaczyłbym w jego roli jakiegoś pałkera z krwi i kości. Bądźmy szczerzy, sample z automatu perkusyjnego brzmią nieprzyjemnie i sztucznie.

Repertuar zespołu jest naprawdę niezły. W ich autorskich kompozycjach widać wpływy SLAYER, TESTAMENT, czy MEGADETH (ale im zasłodziłem). Dobrali też naprawdę silny zestaw coverów, który przyozdabia ich występy. Mogliśmy odsłuchać świetnych wykonań utworów takich jak "Painkiller" zespołu JUDAS PRIEST, nieśmiertelnego "Master Of Puppets" METALLICY (który spowodował, że publika zaczęła szaleć), na bisa zaś poszły "Odi Profanum Vulgus" (gościnnie na wokalu Cyrax z HYMPAGONII) polskiej legendy KAT, oraz "Aces High" z repertuary IRON MAIDEN.

THE CROSSROADS

Niestety mogliśmy zostać jedynie na kilku utworach tego zespołu. Kapela jest właściwie jeszcze w trakcie formowania. Dopiero niedawno znaleźli wokalistę, który w chwili koncertu przygotowany był jedynie do zaśpiewania trzech coverów. Na jednej z gitar (i na wokalu w numerach, do których wokalista nie był jeszcze przygotowany) mogliśmy zobaczyć "Grubego" z SOUL COLLECTOR, więc nie trzeba przekonywać, że brzmiała potężnie. Drugi wioślarz, o nieznanych mi personaliach, też spisywał się na prawdę dobrze.

Kapela postanowiła w pierwszej pozycji zaatakować nas utworem "Ace Of Spades" z repertuaru MOTORHEAD. Taki początek wzbudził oczywisty entuzjazm mocno już rozgrzanej publiki. Aby jednak nie było tak miło, muszę napisać, że niestety basista nie podołał odtworzeniu partii Lemmy'ego.

Chyba najsilniejszym elementem ich muzyki jest perkusja. Młody chłopak szalał za swoim instrumentem, okładając go pałeczkami bez cienia miłosierdzia. Mógłbym napisać o nim, że łączył w sobie technikę Dave'a Lombardo z żywiołowością Larsa Ulricha. Ale nie napisze, bo mógłby obrosnąć w piórka :).

Po bardzo udanym wykonaniu "Creeping Death" METALLICY, musieliśmy niestety już opuścić lokal. Następnym razem z pewnością jednak z chęcią zobaczę cały występ tej grupy.

HYPNAGONIA

Niestety zespół z powodu grypy żołądkowej perkusisty musiał odwołać występ.